الملا فتح الله الكاشاني
313
تفسير كبير منهج الصادقين في الزام المخالفين ( فارسي )
صورت براى اقامت حد ايشان را بيرون بايد آورد و از ابن عباس مرويست كه آن فحش است و ايذا و اضرار باهل زوج چه آن حكم نشوز دارد در اسقاط حق ايشان و اين قول مروى است از صادقين ( ع ) و ابن اسباط نيز از امام رضا عليه السّلام نقل كرده و روايتى ديگر از ابن عباس ماثور است كه مراد هر معصيتى است كه در علانيه بظهور آرند و از ابن عمر مروى است كه فاحشه خروج مطلقه است قبل از انقضاى عده بدون اذن زوج چه خروج قبل از انقضاى عده فاحشه است و نزد بعضى ديگر مراد نشوز است كه مسقط حق سكنى است و بر هر تقدير اين حكم در عدهء رجع است كه علاقه زوجيت در آن باقيست و شوهر را در آن رجوع است بدون تجديد نكاح بخلاف عده به اين زيرا كه باجماع فقها اخراج و خروج در عدهء به اين جايز است و ميتواند بود كه اينكلام مستثنى باشد از ثانى به جهت مبالغه در نهى و دلالت آنكه خروج ايشان فاحش است قبل از انقضاى عده * ( وَتِلْكَ ) * و اين حكمها كه مذكور شد * ( حُدُودُ اللَّه ) * انذارهاى خدا است كه مقرر فرموده براى مصالح بندگان * ( وَمَنْ يَتَعَدَّ ) * و هر كه در گذرد * ( حُدُودُ ) * اللَّه از حدهاى خدا و خلاف آن كند * ( فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَه ) * پس بدرستى كه ستم كرده است بر نفس خود و خود را بسبب آن مستحق سخط و عقوبت ساخته و از مثوبات ابديه محروم گردانيده * ( لا تَدْرِي ) * نميدانى تو اى طلاقدهنده يا اى پيغمبر برگزيده يا نميداند هيچ نفس * ( لَعَلَّ اللَّه يُحْدِثُ ) * شايد كه خداى تو گرداند * ( بَعْدَ ذلِكَ ) * پس از اينطلاق * ( أَمْراً ) * كارى را به اين وجه كه مرد را پشيمان كند و دوستى زن در دل وى بديد آرد تا رجوع نمايد در اثناى عده اينكلام در حكم تعليل عدم اخراج و خروج زوجات است از بيوت ازواج و دال بر آنكه مراد به اين طلاق طلاق رجعيست نه به اين و خلاصه معنى آيه آنست كه طلاق دهيد زنان را در وقت طهر ايشان و احصاى عده ايشان نمائيد شايد كه رغبت كنيد و نادم شويد از طلاق پس مراجعت نمائيد بايشان و اينقول ضحاك است و سدى و ابن زيد و جميع علماى ما گويند كه مراد بامر استيناف عقد است در ما بين طلقهء واحده و ثانيه يا ميان ثانيه و ثالثه اين آيه دالست بر بطلان طلقات ثلث در وقت واحد و وجوب تفريق آن زيرا كه حق سبحانه تاكيد عدهء تطليق فرموده باحصاء آن به جهت زيادتى تاكيد امر باتقا نموده در ضبط آن كه مستلزم عدم اعتداست از آن و بعد از آن تقرير حق زوج كرده در مراجعت بقوله * ( لا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ ) * چه زوجه هر گاه از بيت خود بيرون نرود مظنه مراجعت